Krokusy to niezwykle piękne rośliny cebulowe. Zależnie od gatunku kwitną wczesną wiosną i jesienią. Doskonale rosną pod drzewami liściastymi i na trawnikach. Nie powinno więc ich zabraknąć w żadnym ogrodzie.

Piękne legendy

Legenda mówi, że jeden z buddyjskich mędrców Madhyantika udał się na himalajski szczyt, aby odszukać białe lub fioletowe kwiaty, których pylniki i znamiona słupka zawierały barwnik, jakiego nikt jeszcze nie widział. Dzięki temu barwnikowi szaty buddyjskich mędrców zyskały niepowtarzalny kolor.

Odmiany

Największą popularnością cieszą się krokusy wiosenne. Obecnie znanych jest 70 gatunków o dużych kwiatach lub długich łodygach, bardzo wdzięczne ale pozbawione zapachu.

Wiosna w krokusach

Krokusy wiosenne mają niezwykle elegancki wygląd i mogą zaprezentować się już w lutym. Są to: krokus złoty chrysantus - o drobnych i bardzo ścisłych kwiatach, a także vernus - którego duże kwiaty stanowią prawdziwą ozdobę trawnika.

Zgodnie z własnymi upodobaniami co do kolorów, można wybrać wśród rozmaitych gatunków botanicznych, jak np.: krakus dalmatyński dalmaticus (liliowy), etruscus fiołkoworóżowy, czy inne jak corsicus, susanius, versicolor.

Kwiaty także jesienią

Znane są także krokusy jesienne, które kwitną we wrześniu i październiku. Najczęściej spotykaną odmianą jest szafran okazały speciosus.  Ciemnopurpurowy szafran nagokwiatowy nudiflorus kwitnie aż do listopada.

Trudniejsze do znalezienia, ale mające również łodygi długości około 15cm, są następujące odmiany: asturicus - fioletowe lub purpurowe kwiaty, kwitnienie od września do listopada, cambessedesii - białe lub liliowe kwiaty, kwitnienie od września do marca), cancellatus - którego żółte kwiaty mogą jeszcze rozświetlać krótkie grudniowe dni), hadriaticus białopurpurowy, hyemalus (biały, żółty i purpurowy), iridoflorus (o kwiatach w pięknym odcieniu purpury), czy medius przybierający wiele odcieni bieli z karminowymi lub fiołkowopurpurowymi żyłkami.

Niemal wszystkie te jesienne gatunki i ich odmiany wyglądają najpiękniej, kiedy sadzimy je w większych skupiskach od 20 do 50 sztuk. Nieprzypadkowo uprawia się je w ogrodach leśnych, pod drzewami lub krzewami. Jesienią ich wspaniałe barwy rozjaśnią ogród nawet w najbardziej pochmurny dzień.  

Uprawa i pielęgnacja

Większość gatunków dobrze czuje się na dość lekkim podłożu, wymieszanym z niewielkimi kamykami w celu zapewnienia doskonałego odpływu wody. Krokusy można oczywiście też sadzić na trawnikach lub wykorzystywać w obramowaniach rabat.

Można je sadzić bezpośrednio do gruntu, a cebule pozostawić w ziemi przez cały rok, pod warunkiem, że podczas kwitnienia zapewnimy im odpowiednio dużo wody.

Porada!

Jeśli chcemy, aby krokusy różnych gatunków, rosnące jedne obok drugich, nie mieszały się między sobą, musimy w momencie sadzenia rozdzielić bulwki, np. przez umieszczenie pomiędzy nimi w ziemi płaskich kamieni.